این کتاب، در بردارندة 637 غزل از شیخ مصلح‌الدّین عبدالله شیرازی مشهور به سعدی(600_691 هجری قمری) است که محمدعلی منصوری آن‌ها را از نسخة محمدعلی فروغی انتخاب کرده است. این کتاب با مساعدت شرکت گلدیس و خانم هما رفیعیان به مناسبت پنجمین گردهمایی سراسری انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران (24تا26 شهریورماه 1389_ دانشگاه یزد) با مقدّمه¬ای از دکتر مهدی محقق منتشر شده است.

     جلد دوم كلّيّات ديوان شوريدة شيرازي(فصيح‌الملك)، شاعر روشندل شيراز(1236-1305) شامل مطایبات، هزلیات و مادّه‌تاریخ‌ها است كه همچون جلد اوّل، پسر وي، حسن فصيحي شيرازي(احسان)، آن را با خطّي خوش نگاشته و بر آن، شرح و تحشيه نيز نوشته و به اهتمام دكتر خسرو فصيحي، نوة شوريده منتشر شده است. در این کتاب تصاویری از معاصران شوریده و اشخاص و اماکن تاریخی ایران دیده می‌شود.

    در این فرهنگ، لغات، تعبیرات و اصطلاحاتی از لهجه های هشتاد منطقة ایران که در فرهنگ ها نیامده، توضیح داده شده است.مولّف در مقدّمة خود، علائم اختصاری به کار رفته در کتاب را تعریف کرده است. این کتاب با مقدمة دکتر منوچهر مرتضوی و به کوشش محمد صنعت کار(سروش) منتشر شده است.

     کنگرة هزارمین سال تولد فردوسی در سال 1313 در دارالفنون برگزار شد و محموعه مقالات ارائه شده در آن همراه با گزارش کنگره به چاپ رسید. از آنجا که این کتاب نایاب شده بود و نیز به مناسبت هزارمین سال سرایش شاهنامه، انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران، آن را همراه با مقاله ای از دکتر محمدامین ریاحی و نیز مقدّمة دکتر مهدی محقق منتشر ساخت.

     در این کتاب، داستان زال و سیمرغ، از روی شاهنامه به اهتمام آ. برتلس، و نیز ترجمة ملخّص انگلیسی جیمز.ا.اتکینس همراه با مقاله ای از دکتر علی سلطانی گردفرامرزی و با مقدّمة دکتر مهدی محقق منتشر شده است. 

    در این کتاب همجنین نکاره هایی از استاد اردشیر مجرد تاکستانی به چشم می خورد.

     جلد اوّل كلّيّات ديوان شوريدة شيرازي(فصيح‌الملك)، شاعر روشندل شيراز(1236-1305) شامل قصايد، غزليّات، مخمّسات، مستزاد، ترجيع‌بند، قطعات، اخوانيّات و متفرّقات است كه پسر وي، حسن فصيحي شيرازي(احسان)، آن را با خطّي خوش نگاشته و بر آن، شرح و تحشيه نيز نوشته است.

اين كتاب به اهتمام دكتر خسرو فصيحي، نوة شوريده و با مقدّمة حسن فصيحي در شرح حال شوريده منتشر شده است.

     اين كتاب مشتمل است بر بيشتر لغات و تعبيرات زبان فارسي كه در متون نظم و نثر آمده و مؤلّف در تنظيم آن از كتب لغت، كتب نظم و نثرفارسي و مآخذ خارجي استفاده كرده است.

مؤلّف در مقدّمة آن مطالبي شامل فارسي دري و نمونه‌هاي اوّليّة آن، طرق توسعة لغت، موارد فساد لغت، فرهنگ‌هاي فارسي، مآخذ اين كتاب، علائم اختصاري و جدول تطبيق حروف لاتيني به فارسي آورده است.

انجمن اين فرهنگ را در دومجلّد (جلد اوّل:الف-ف، جلد دوم: ق- ي) منتشر كرده است.

     در اين مجلّد واژگان مفرد و مركّب و تعابير به كار رفته در ديوان ناصرخسرو ( از حرف ج تا حرف ژ) توضيح داده شده و براي آن‌ها شاهد و يا شواهدي از ديوان آمده است .این کتاب به اهتمام دكتر مهدي محقق- كبري بستان‌شيرين و با اصلاح و بازبيني دكتر مهدي نوريان توسط موسّسة مطالعات اسلامي دانشگاه تهران- دانشگاه مك‌گيل منتشر شده است.

     این کتاب، در بردارندة 422 غزل از جلال الدّین محمّد بلخی(604_672 هجری قمری)است که محمدعلی منصوری آن ها را از «کلّیّات شمس» به تصحیح بدیع الزّمان فروزانفر انتخاب کرده است. همچنین ترجمة 44 غزل به زبان انگلیسی از آرتور جان آربری و تعدادی از آثارنگارگری اردشیرتاکستانی نیز در این اثر آمده است.

   این کتاب به مناسبت چهارمین گردهمایی سراسری انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران (21تا23 مردادماه 1388_ دانشگاه تبریز) با مقدّمه ای از دکتر مهدی محقق منتشر شده است.

        میرزا محمّدعلی مدرّس تبریزی خیابانی(1296-1373 هجری قمری) در مقدّمةکتاب قاموس المعارف، رسالة مستقلّی در دستور زبان فارسی به قطع وزیری بزرگ، در یک صد و هشتاد و چهار صفحه و در پنج آیین (= فصل) و خاتمه تألیف کرده است:

   آیین اوّل آن «در حرکات و حروف» است و در آیین دوم، سیر زبان فارسی از گذشته تا امروز و آمیختن آن با زبان های دیگر را به طور مجمل بیان کرده و  آیین سوم را در توضیح «کلمه» طی سه نگارش به تعریف اسم و فعل و حرف اختصاص داده است.در آیین چهارم به «کلام و جمله» و در آیین پنجم به بیان «پاره ای فوائد متفرّقه وتوصیف آنچه کاتب و مترجم وصاحبان املاو مطالعه کنندگان کتب فارسی را محلّ حاجت و ضرورت بوده» می پردازد و در خاتمه نیز نکاتی را در روش کار خود در تدوین قاموس المعارف و نحوة یافتن کلمات در آن ارائه می دهد.

   انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران نسخة مصحّحی از آن را با فهرست ها و فرهنگ واژگان به اهتمام حمیده حجازی همراه با دو مقدّمه در شرح حال مولّف از استاد جعفر سبحانی تبریزی و دکتر مهدی محقق منتشر کرده است. 

          در اين مجلّد واژگان مفرد و مركّب و تعابير به كار رفته در ديوان ناصرخسرو ( از حرف آ تا حرف ث) توضيح داده شده و براي آن‌ها شاهد و يا شواهدي از ديوان آمده است و همچنين براي تنوّع در موضوع، سه مقاله تحت عناوين: 1- تعليقات بر ديوان ناصرخسرو(مهدي محقق) 2- تنوّع واژگان در ديوان ناصرخسرو(كبري بستان شيرين) 3- برخي دشواري‌هاي متن ديوان ناصرخسرو (مهدي نوريان) كه در كنگرة بين‌المللي ناصرخسرو در شهريورماه 1382 در شهر دوشنبه تاجيكستان ارائه شده بود، به كتاب اضافه شده است

          كتاب «مقدمة‌الادب» فرهنگ عربي به فارسي است كه در قرن ششم به وسيله ابوالقاسم محمود بن عمر بن محمّد زمخشري خوارزمي تأليف يافته است. علّامه جارالله زمخشري در اين كتاب كلمات فارسي خالص و سره را در برابر كلمات عربي برگزيده است. اين فرهنگ از گنجينه‌هاي پرارزش براي لغت‌شناسان و اديبان فارسي و عربي است و در مقايسه با فرهنگ‌هاي مشابه همچون بلغه، مرقاة، السّامي في‌السّامي، دستورالاخوان و قانون‌الادب از جهات مختلف برتري دارد و در آن بسياري از لغات مهجور و نادر فارسي را مي‌توان يافت. انجمن كتاب حاضر را از روي نسخة فاكسيميله چاپ‌شده در سال 1843 در لايپزيك آلمان به وسيله اي.جي.وتزشتاين - كه داراي فهرست لغات و معادل لاتين آن‌ها است - همراه با مقدّمه دكتر مهدي محقّق - كه در آن فهرست موضوعي كتاب آمده - به چاپ رسانده است

          اين كتاب براساس نسخه‌اي است از مثنوي كه در قطع رحلي و با چاپ سنگي در 1307 قمري به طبع رسيده و استاد همائي با خط خود بر حواشي آن به شرح لغات، تعبيرات، تشبيهات، استعارات، كنايات و مضامين قرآني و حديث و امثال عرب پرداخته است كه در شرح مشكلات ابيات مثنوي راه‌گشا است

          مولّف اين كتاب در سال 1283 هجري قمري لغات انگليسي را به فارسي يا عربي برگردانده و فرهنگي منظوم را به نسل جوان زمان خود كه جوياي فراگرفتن زبان انگليسي بودند، تقديم داشته است. او در اين شيوه از فرهنگ منظومي كه حدود هشت قرن پيش به وسيلة ابونصر فراهي به نام نصاب‌الصبيان تدوين شده، پيروي كرده است

          در اين كتاب مولف بيست هزار مثل و حكمت و اصطلاح را به ترتيب الفبا آورده و در مقابل هريك معني و يا مفهوم و يا مثلي مشابه را ياد كرده است. شايد بتوان گفت كه اين كتاب پس از امثال و حكم علامة دهخدا بهترين كتاب در نوع خود باشد